tag:blogger.com,1999:blog-90351805910340794502012-02-16T15:44:21.050+01:00gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-71836098679752826042011-11-24T21:44:00.002+01:002011-11-24T22:00:38.056+01:00

Window Maker. Manager okien. Coś, co wtopiło się w krajobraz mojego środowiska graficznego, a jednocześnie coś, czego ciężko jest mi się pozbyć. W niniejszym artykule postaram się opisać czym jest Window Maker, co go wyróżnia, jakie są jego wady i zalety i dlaczego pomimo prób z innymi menedżerami okien ciągle ląduję z powrotem z nim na ekranie. Krótka charakterystyka Window Maker jest

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-91163954575881554172011-06-12T14:31:00.002+02:002011-06-12T14:31:49.453+02:00

Po otrzymaniu kilku próśb, postanowiłem zamieścić moją konfigurację w Sieci — można ją pobrać z Bitbucket. Uwaga! Część skryptów jest zmodyfikowana pod moje potrzeby. Np. w vcscommand została dodana opcja zmiany systemu kontroli wersji on-fly, zoom został pouczony o innych systemach niż Windows, pythonhelper nie wyświetla krzykliwych kolorów itd.

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-29565079692418566642011-04-29T18:35:00.004+02:002011-04-30T17:33:31.377+02:00

Przewrotnie pod tym tytułem ukryłem skłonność ludzi do „upiększania” tego, w jaki sposób kod źródłowy wygląda, zupełnie ignorując to, co akurat jest ważne. Każdy język ma swoją ustaloną (bardziej lub mniej oficjalnie — ale ustaloną) konwencję, jak kod powinien wyglądać. Dla każdego programisty odpowiedź jest oczywista — ma być czytelny! Tylko, że nie dla każdego czytelność interpretowana przez

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-51712279165916027722010-12-13T22:29:00.001+01:002010-12-13T22:46:28.372+01:00

Przy pisaniu tekstów do niniejszego bloga nie używam onlineowego edytora (który traktuję raczej jako miły dodatek niż podstawowe narzędzie), używam do tego edytora. Pal sześć jakiego, ważne że dobrego, wygodnego i programowalnego. VIm z pewnością należy do tej grupy; co więcej, VIm-a można oprogramować nie tylko przy pomocy vimscript (języka skryptowego natywnego dla VIma), ale również przy

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-15155772060898888712010-11-23T21:43:00.001+01:002010-12-05T15:33:53.783+01:00

Niektóre drobne rzeczy, które zwykły po prostu działać w innych systemach, są niebywale skomplikowane i upierdliwe pod Linuksem. Taka rzecz to połączenie z internetem za pośrednictwem telefonu komórkowego. Oczywiście, dla przeciętnego użytkownika Ubuntu nie stanowi to żadnego problemu — dopóki sprzęt jest rozpoznawany i działa. Podobnie jest z Gnome czy KDE, twórcy tych środowisk przygotowali

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-74878951064370404942010-09-15T22:03:00.001+02:002010-11-23T22:58:50.210+01:00

Rok temu opisywałem, jak przygotowałem VIma do pracy w charakterze środowiska programistycznego. Po roku intensywnego używania, nauczyłem się nieco odmiennego sposobu posługiwania się tym narzędziem. Odmiennego, ponieważ VIm jest edytorem, a nie IDE i robienie na siłę kalki z np. Eclipse to nie jest wg mnie najlepszy pomysł. Od początku W poprzednim wpisie skupiłem się głównie na krótkim

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-57725320787311899382010-07-12T20:06:00.000+02:002010-07-13T16:38:13.208+02:00

W kwietniu padł(?) zaprzyjaźniony serwer, który hostował wcześniej moją stronę domową. Jako, że czasami mam napady napisania czegoś - bo a nuż się komuś przyda - postanowiłem przenieść ją (tę stronę) gdzieś indziej. Padło na bloggera, bo przecież i tak mam już konto na gmailu. Przeniosłem artykuły, wyłączając te niskiej przydatności (ok, te co przeniosłem, zwłaszcza z 2005 roku też nie są jakieś

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-72364450257820664002010-07-05T02:26:00.000+02:002010-07-14T05:52:27.581+02:00

Awesome. Sama nazwa tego kaflowo/stertowego (tiling/stacking) menadżera okien wzbudza sympatię, choć jego uruchomienie (bez czytania dokumentacji :)) już niekoniecznie. Postanowiłem go przetestować, a właściwie spróbować przesiąść się na niego z nudnego, stabilnego Window Makera, którego używam od lat. Od dawna kusiło mnie, by spróbować poużywać jakiegoś kaflowego menadżera okien i spośród

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-65802891130364712342010-01-26T02:37:00.000+01:002010-07-13T22:16:23.156+02:00

table.nicetable,table.nicetable td,table.nicetable th{ border:1px solid #000; border-collapse:collapse; margin:0 auto; padding:0; color: black; } table.nicetable td, table.nicetable th{ padding: 3px 8px 3px 8px; } table.nicetable thead th{ background:#666; color:#fff; } table.nicetable tbody td{ background:#ccc; } table.nicetable tbody th{ background:#999; } table.nicetable

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-85138151617442351352009-11-27T16:45:00.000+01:002010-07-22T22:19:44.435+02:00

Rxvt-unicode, bo taka jest oficjalna nazwa tego niepozornego emulatora terminala, oprócz wielu innych cech, posiada możliwość używania wraz z nim rozszerzeń napisanych w Perlu. Wśród kilkunastu dostarczanych wraz ze źródłami rozszerzeń jest tabbed. Rozszerzenie te, pozwala na uzyskanie funkcjonalności kart (tabów) zbliżonej do tej oferowanej przez "duże" terminale - Gnome-Terminal, Konsole czy

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-36341448291234849592009-08-31T13:06:00.000+02:002010-07-13T16:38:28.123+02:00

IPythona używam od dłuższego czasu, jednak do tej pory nie udało mi się zmusić jednego z jego komponentów do współpracy. Tym komponentem jest debugger, który można uaktywnić w interpreterze poprzez wydanie komendy %ipdb on. Debugger włączy się automatycznie przy wystąpieniu wyjątku. Zasadniczo jednak, częściej korzystałem z pdb poprzez wstawienie w kodzie linii import pdb; pdb.set_trace(): 17

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-41099870869455975232009-08-09T19:38:00.000+02:002010-07-13T16:39:28.959+02:00

Vima używam od, jak to się mówi, "od zawsze". W międzyczasie próbowałem też kilku innych edytorów (między innymi bardzo silnego jEdit) czy inne oprogramowanie-do-wszystkiego (czyli IDE) - Eclipse i Netbeans, jednak w przypadku pisania czegokolwiek w Pythonie zawsze brakowało mi w nich pewnego rodzaju elastyczności. Jasne - Eclipse ma świetny Pydev, jednakże sam edytor w Eclipse jest.. hm..

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-73608822682827920872009-03-26T21:48:00.000+01:002010-07-13T16:40:00.720+02:00

Sprzęt, eksploatowany przez moją małżonkę, docelowo miał służyć do poczty, komunikatorów, przeglądania stron WWW, przeglądania zdjęć oraz do drobnych spraw biurowych - a więc nic nadzwyczajnego, jednakże poprzedni system nie dał sobie rady z kobietą i się zwyczajnie wyłożył tak, że nie byłem w stanie przywrócić go do stanu używalności. Zaproponowałem małżonce tzw. dual boot, czyli dwa systemy

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-84042870722383577422009-02-15T07:45:00.000+01:002010-07-13T16:40:35.411+02:00

Prolog Długo opierałem się przed kupnem jakiegoś smartfona, ponieważ tandem Sony Clié PEG-TJ37 wraz z telefonem Nokia 6310i dawał sobie świetnie radę, do czasu, gdy palmtop zwyczajnie się zużył. Tzw. jog dial, znajdujący się pomiędzy przyciskami nawigacji przestał reagować na przyciśnięcie/skrolowanie. Po rozkręceniu sprzętu okazało się, że niestety, mechanizm ten urwał się z mocowania na

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-32183141138238786662005-07-10T08:17:00.000+02:002010-07-13T16:42:18.786+02:00

Po niedługim czasie zapragnąłem mieć szybszy sprzęt, głównie po to, by móc oglądać zdjęcia z karty Memory Stick w rozsądnym czasie, ponieważ procesor w SJ22 był zbyt wolny, oraz by sprzęt był w stanie grać muzykę. Ponieważ żaden inny popularny sprzęt dostępny w sklepie, nie miał slotu dla kart MS, znów zacząłem obserwować Allegro pod kątem sprzętu Sony. Po niedługim czasie udało mi się

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-68240917071315242442005-06-04T10:21:00.000+02:002010-07-13T16:42:38.964+02:00

No właśnie. Dlaczego Gentoo? dlaczego nie popularny i stabilny Debian, modny Ubuntu, Slackware, PLD czy jakakolwiek inna dystrybucja Linuksa? Przed Gentoo używałem Mandrake'a (wcześniej Red Hat, po trochu Debian i PLD). Wszystko było pięknie do czasu, gdy trzeba było zainstalować jakiś pakiet (np. z cookera) albo zrobić upgrade systemu. Szczególnie irytujące w Mandrake'u były update'y. Zwykle

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-39432039096748051622005-05-09T17:15:00.000+02:002010-07-13T16:42:52.236+02:00

Postanowiłem kupić handhelda, który miałby spełniać pewne kryteria. Głównie chodziło mi o współpracę z Linuksem (komunikacja z urządzeniem oraz synchronizacja przy pomocy narzędzi dostępnych w linuksie), ekran, niekoniecznie kolorowy, o wysokiej rozdzielczości przynajmniej 320x320 pikseli, możliwość czytania ebooków i dokumentacji. Na Allegro znalazłem odpowiadający mi sprzęt - Sony Clié SJ22.

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-31740020645361765872005-05-08T18:20:00.000+02:002010-07-13T16:44:19.022+02:00

Swego czasu miałem konsolę (a właściwie kieszkonsolę) GBA. Po krótkiej fascynacji grami na tym urządzeniu, zacząłem próby wykorzystania jej jako PDA. Nie był to jednak sprzęt przeznaczony do tego, więc nawet z kartą F2A nie było zbyt dużo możliwości. PogoShell pozwalał na nieco większą swobodę, jednak nie taką, jaką bym sobie życzył. PogoShell 1.2 Pogo Shell, to sprytna nakładka działająca

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9035180591034079450.post-13006219374732021132005-05-08T18:10:00.000+02:002010-09-22T18:59:40.767+02:00

Strona ta zawiera, a właściwie powinna zawierać, jeśli ją skończę, różne rzeczy z różnych okresów mojego chaotycznego życia. Nie chodzi tu nawet o czas, bo godzinkę zawsze można choćby raz w tygodniu wygospodarować ;-), tylko o moje roztrzepanie i słomiany zapał. Grafikę na tej stronie (prócz zdjęć i obrazków z koma) rysował, ciapał, szkicował czy coś, Struś, mój stary przyjaciel, z którym

gryfhttp://www.blogger.com/profile/06229435338426279781noreply@blogger.com0